De vermoedens van Mr. Whicher / Kate Summerscale

Of De moord in Road Hill House

Engeland, 1860. Een lijk, een detective, een afgelegen landhuis en een verdachte familie met veel geheimen. Detective Whicher wordt naar Road Hill House gestuurd om de moord op een driejarige kleuter te onderzoeken. Met hulp van een onervaren politieteam en zonder enig echt bewijs, staat hij voor een vrijwel onmogelijke taak; een van de bewoners moet de dader zijn. De moord leidt tot nationale hysterie. De gedachte wat zich allemaal achter de gesloten deuren van zomaar een respectabele familie op het platteland kan afspelen - onbetrouwbare bedienden, opstandige kinderen, jaloezie, haat - maakt mensen angstig, maar zorgt ook voor opwinding. Iedereen heeft zijn eigen theorie over wie de moordenaar is. Net als detective Whicher. Met De vermoedens van Mr Whicher, waarin Summerscale op minutieuze wijze het moordmysterie reconstrueert, schreef ze een meesterlijk boek dat leest als een thriller.
‘Ik heb me in mijn boek volledig aan de feiten gehouden. Alle directe rede die ik gebruik, is ontleend aan politierapporten, rechtbankverslagen, krantenartikelen en andere bronnen. Het weer, de vertrektijden van treinen, de prijs van een herbergovernachting, de samenstelling van de maaltijden, de kleding die mensen droegen: alles is op feiten gebaseerd.’

Jan van Beurden / Lieveling

Soldaat van Oranje onder Engelse vlag

http://www.janvanbeurden.nl/

Een bijzonder op feiten gebaseerd boek van de Tilburgs ondernemer Jan van Beurden. Compleet met soundtrack en DVD over de bevrijding van Tilburg. Geen grote woorden maar wel indringende beschouwingen over de crises, goed of fout tijdens de oorlog, de bevrijding en de tijd daarna in bevrijd gebied.
Tilburg is in 1932 een provinciestad met veel fabrieksschoorstenen van textielfabrieken waar ook de crisis gevoeld wordt, de broekriemen worden aangehaald en de schoorstenen niet vanuit milieuoogpunt flink wat minder zijn gaan roken. Een eigenzinnige pa die veel te vroeg verongelukt en een relatief jong gezin achterlaat. In dat gezin zoon Piet, die op dat moment 11 jaar oud is. Een jeugd die hem brengt naar oktober 1944 en waar hij als verzetsjongen na ontsnapt te zijn aan de Duitsers zich aansluit bij de geallieerde troepen als tolk en mitrailleurschutter in een tank. De bevrijding van Bergen Belsen en de bevrijding van Tilburg komt langs. Ruim 40 brieven aan zijn verloofde, een aannemersdochter uit Tilburg, laten ongeveer zien wie hij was.

het wittejasseneffect columns

Van haar website:
Vier dagen na mijn artsexamen en doordrenkt met een bij die status passende overmoed, besloot ik in het grootste geheim een stapel columns in een envelop te proppen. Bestemming: de krant. Tegen alle verwachtingen in volgde op koninginnedag 2004 een telefoontje van NRC Handelsblad, waarmee in drie woorden - ‘wanneer beginnen we?’ - een nieuwe on-artsige wereld geopend was.
In dit boek zijn (een deel van) deze columns gebundeld.
Lees hier nog meer nieuwe columns van Anne in de jungle van Colombia!

Ik ben van niemand

Asa Linderborg

' Ha poppetje, fijn je te zien’, zegt hij, en hij neemt mijn omhelzing en de tekening van de prinses in bruidsjurk in ontvangst. Hij zet me op de bagagedrager en fietst weg. We gaan naar het huis van oma en opa, snoekbaars eten. Mijn papa en ik.'

De vierjarige Åsa groeit op bij haar vader, Leif, die haar beste maatje is, alles met haar bespreekt en haar heel vrijlaat. Hij vergelijkt hen vaak met Pippi Langkous en haar vader. Ze heeft een gelukkige, onbekommerde jeugd ondanks het feit dat Leif alcoholist is, wat hun leven tamelijk chaotisch maakt. Als Åsa ouder wordt en Leifs alcoholisme verergert, schaamt ze zich steeds meer voor hem. Uiteindelijk gaat ze weer bij haar moeder wonen en heeft ze nauwelijks nog contact met haar vader. Enkele jaren na zijn dood schreef Linderborg haar herinneringen aan hem op. Het is een eerbetoon aan een vader die weliswaar verre van perfect was, maar die haar toch het belangrijkste van alles meegaf: zijn onvoorwaardelijke liefde. Een boek dat weinig mensen onberoerd zal laten.

Halima Bashir / Tranen van de woestijn

Tranen van de woestijn

Halima Bashir wordt geboren in een dorp in westelijk Sudan, als lid van de vrijgevochten Zaghawa-stam. Ze heeft een onbezorgde jeugd in een liefdevol gezin. Omdat ze goed kan leren, mag ze naar de universiteit. Na haar studie medicijnen keert ze terug naar haar dorp, als eerste arts van haar stam. Maar de idylle wordt wreed verstoord door de komst van Arabische Janjaweed-krijgers die het dorp aanvallen en vrouwen en kinderen verkrachten. Na hun vertrek vertelt Halima aan journalisten en VN-waarnemers wat ze heeft gezien. En daarmee begint haar eigen nachtmerrie. Ze wordt opgepakt, gefolterd en verkracht. Een van haar doodzonden, zo wordt haar verteld, is dat ze als arts niet alleen de krijgers heeft behandeld, maar ook de mensen van haar eigen stam. Halima kan niets anders dan vluchten.

Voor mijn familie was ik dood door Saira Ahmed

Voor mijn familie was ik dood is het hartverscheurende, waargebeurde verhaal van een meisje dat de moed had om zichzelf te bevrijden.
Saira werd gedwongen om te trouwen met een vreemde, verraden door haar eigen familie, en moest haar lichaam verkopen om te overleven. Saira Ahmed groeit op in een verstikkend, traditioneel moslimgezin in Engeland, waar gewelddadige straffen dagelijkse kost zijn. Ze mag alleen onder begeleiding naar school, wordt 24 uur per dag in de gaten gehouden, en mag geen westerse vrienden hebben.Toch sluit ze een onschuldige vriendschap met een jongen. Een van Saira’s broers komt erachter en ze wordt op het eerste het beste vliegtuig naar Pakistan gezet. Daar begint haar nachtmerrie pas echt: Saira wordt gedwongen om te trouwen met een onbekende man, die geen moeite doet om te verbergen dat hij alleen uit is op seks en een visum.
Saira Ahmed heeft Pakistaanse ouders maar is zelf geboren in Engeland. Zij is nu zevenendertig. Ze schrijft onder een pseudoniem, want haar leven loopt nog steeds gevaar. Dit boek schreef ze samen met Andrew Crofts, een van Engelands bekendste ghost writers.

Het meisje van ver

De filmmaakster en schrijfster Sadia Shepard, dochter van een moslim, moeder uit Pakistan en een blanke protestantse vader uit Colorado, groeit op in Boston, New England. Eenmaal volwassen ontdekt ze dat haar familie-achtergrond anders in elkaar steekt dan ze altijd dacht. Haar geliefde ‘Nana’, de grootmoeder van moederskant die in India geboren is, blijkt een afstammeling van Bene Israel te zijn, een van de verloren stammen van Israël, die in de veertiende eeuw in India terecht is gekomen. Shepard is dus moslim, christen én jood. Ze vertrekt naar India op zoek naar de ontbrekende stukken van de familiepuzzel. Daar stuit ze op verhalen over verloren liefdes, over voorouders die schipbreuk leden en over mensen die op jonge leeftijd keuzes maakten die de rest van hun leven bepaalden.

Waargebeurd: Bali bajes

In oktober 2004 stapt de dan 28-jarige Schapelle Corby in het vliegtuig naar Bali om daar de verjaardag van haar zusje te vieren. Maar haar droomvakantie verandert in een nachtmerrie als de douane vier kilo marihuana in haar bagage vindt. Ze wordt ter plekke gearresteerd. Een half jaar later verschijnt ze voor de rechter. Hoewel Schapelle volhoudt onschuldig te zijn, veroordeelt hij haar tot twintig jaar gevangenisstraf. Schapelle’s rechtszaak en veroordeling werden in Australië door miljoenen met afschuw gevolgd. Ondanks hoger beroep, de steun van vrijwel het complete Australische volk en verschillende mensenrechtenorganisaties, onder meer Amnesty International, zit Schapelle tot op de dag van vandaag in mensonterende omstandigheden opgesloten. Samen met haar familie blijft zij dagelijks strijden voor haar overleving en, hopelijk, haar vrijlating.

Het engelengezicht

Waargebeurd

De journalist Andreas Ulrich wist door te dringen tot de privé- en zakenkringen rond de moordenaar Basile. Daardoor is Het engelengezicht niet alleen een coming of age-verhaal van een van de grootste maffiakillers van de laatste jaren geworden, maar biedt het ook inzicht in de werkwijze en het functioneren van deze criminele organisatie. De gevangenname van Basile in 1998 was een van de grootste tegenslagen voor de Duits-Italiaanse maffia. Giorgio Basile stond aan de top van een groot netwerk dat zijn tentakels over heel Europa had uitgespreid. Waaronder Nederland. Hij handelde voornamelijk in drugs en wapens en gebruikte o.a. pizzeria’s en discotheken om zijn geld wit te wassen. Ondanks zijn zoete bijnaam ‘Het engelengezicht’ stond Basile bekend als een harde zakenman. Tegenstanders en verraders, zelfs oude vrienden, werden zonder pardon omgebracht. Meer dan dertig moorden heeft hij op zijn naam staan.

37 nietjes Thomas Zijlma

Waargebeurd

"Soms, als ik aan het ziekenhuis moet denken, haal ik ze uit hun papiertje om ze te tellen. Het zijn de lelijkste sieraden die ik ooit gezien heb, maar ik vind ze prachtig. De verbogen krammetjes stralen als ik ze in mijn hand hou. Ze zijn sterk. Ik bewaar alle 37 agrafen in een dichtgevouwen papiertje op mijn kamer. Het is oorlogsbuit. Het zijn de relikwien van mijn leven."

Het zal je maar gebeuren: 37 nietjes in je hoofd. De gezondheid van de altijd levenslustige, toen zeventienjarige Thomas Zijlma gaat opeens zienderogen achteruit. Aanvankelijk weet niemand wat hem mankeert, maar al snel wordt de waarheid pijnlijk duidelijk. Thomas heeft zaadbalkanker in een vergevorderd stadium. In zijn buik, longen en hoofd worden honderden kwaadaardige tumoren gevonden. De kans op genezing is klein. Thomas ondergaat zware operaties en chemokuren. Wonderwel overleeft hij. In het ziekenhuis leest Thomas het boek van Lance Armstrong, die net als hij dezelfde ziekte heeft overwonnen, en vindt hij een nieuwe passie: wielrennen. Wielrennen staat symbool voor zijn vechtlust en de wil om te leven. Nu, acht jaar later, zet hij zich net als zijn grote voorbeeld met wielrennen actief in voor de strijd tegen kanker. Hij bedwingt voor de tweede keer de gevreesde Alpe d'Huez

Maxima

We kennen haar als de charmante, knappe en intelligente echtgenote van Willem-Alexander. We weten allemaal dat ze uit Argentinië komt, maar veel is er over haar achtergrond niet bekend.

Dat gaat nu veranderen. Gonzalo Álvarez Guerrero en Soledad Ferrari trokken de Argentijnse jeugd van Máxima na. Via een beschrijving van het Argentinië van de jaren zeventig en de hiernavolgende jaren volgen we Máxima op haar levenspad: Haar jeugd. Haar dagen in La Recoleta en op het platteland. De oorsprong van het familiegeld. Haar vader als ambtenaar: staatssecretaris van Landbouw onder Jorge Rafael Videla (1976-1981). De waarheid over dit regime. De verhouding tussen Nederland en Argentinië tijdens de dictatuur.

Haar eerste vriendje. Haar obsessie voor de Engelse taal. De dag waarop zij kennismaakt met koningin Beatrix. De moeizame strijd om de Nederlandse nationaliteit en de goedkeuring van de Nederlanders. Kerkklokken voor de nieuwe Koninklijke hoogheid. Winkelen tussen de gewone bevolking. De regels van de moeder van Prins Willem-Alexander. Een bloemenzee voor Máxima.

‘Een biografie van Máxima! een vlot geschreven boek. Deze Argentijnse journalisten lijken goed ingevoerd in de vriendenkring. Hun informatie is gedetailleerd.' - Elsevier

Schuldig

- “IK BEN SCHULDIG, MAAR NIET AAN MOORD”-
Ook nu Louwes zijn straf heeft uitgezeten, wil hij bewijzen dat hij onschuldig is. “Mijn naam is Ernest Louwes en ik ben schuldig”, schrijft hij in zijn boek. “Ik heb parketwachten aangevallen, ik heb rechters en officieren van justitie beschimpt en beschuldigd. Ik ben aan vele zaken schuldig. Maar ik heb niet datgene gedaan waarvoor ik een vijfde deel van mijn leven in de cel heb moeten doorbrengen. Aan de moord op Jacqueline Wittenberg-Willemen ben ik niet schuldig.” Louwes ziet zijn boek als een aanklacht tegen “autoriteiten die de eigen goede naam belangrijker achten dan waarheidsvinding”.

Mocht u na het lezen van dit boek nog meer informatie zoeken kijk dan op de site 'geen onschuldigen vast!'. Hier treft u veel informatie aan over deze, in de geschiedenis van het Nederlandse recht, unieke zaak. Met bovendien een aantal (deels nieuwe) belangwekkende stukken aan over de zaak.

De lelijkheid voorbij

Constance Briscoe is advocaat en was in 1996 een van de eerste zwarte vrouwelijke rechters in Groot Brittannië. Ze woont in Clapham met haar twee kinderen en haar partner. Ondanks haar liefdeloze jeugd en het fysieke en psychische geweld dat haar moeder haar aandeed, heeft Constance Briscoe een plek weten te veroveren aan de universiteit van Newcastle. Toch verandert haar succes niets aan Constance's gevoel van minderwaardigheid. Ze spaart net zo lang tot ze de cosmetische operaties kan betalen die nodig zijn om het gezicht te veranderen waarvan haar moeder altijd zei dat het lelijk, lelijk, lelijk was.

De zaak Mandy P.

De Tilburgse Mandy Pijnenburg is net achttien als ze op de Dominicaanse Republiek wordt opgepakt met meer dan twintig kilo cocaïne in haar koffer. Mandy heeft de koffer nietsvermoedend ingecheckt in opdracht van haar dominante vriendje – een beruchte loverboy –, maar toch wordt ze veroordeeld tot tien jaar cel. Terwijl haar ouders vanuit Nederland hun best doen om Mandy’s zaak te bepleiten, begint voor Mandy de rauwe realiteit van een leven in de gevangenis.Rik Goverde volgde de geruchtmakende zaak voor het Brabants Dagblad en sprak met Mandy, haar ouders en andere betrokkenen.

vaderstad

In het keiharde gevecht om zijn dochtertje Lila neemt een wanhopige vader het recht in eigen hand.

Het verhaal leest als een op zichzelf staande roman, maar is tevens het vervolg op Patrick van Rhijns zeer succesvolle debuutroman Weg van Lila. Na het definitieve verlies van de rechtzaak rond zijn vierjarige dochtertje Lila en haar hartverscheurende vertrek naar haar moeder in Zweden, probeert Djon Maas zijn leven terug op de rails te krijgen. Vastbesloten om de jaren dat hij in zijn eentje voor Lila zorgde op papier te vangen, stort hij zich op het schrijverschap. Maar als een voor een de fundamenten onder de uitspraak van het Amsterdamse gerechtshof wegvallen en Djon erachter komt dat hij op het punt staat het laatste beetje contact dat hij nog heeft met Lila, te verliezen, neemt hij een dramatisch besluit waarvan op dat moment de gevolgen niet te overzien zijn.

Krijg nou tieten! Claudia de Breij...

Claudia de Breij:

' Dat ik ooit een boek zou schrijven over zwangerschap leek me een jaar geleden nog even waarschijnlijk als dat Daphne Deckers een boek zou schrijven over de agrarische toepassingen van de rupsband in Litouwen. Praten over zwangerschapsverschijnselen vond ik wijvengezeik. Woorden als "voedingsbeha" en "zoogkompressen" kon ik alleen maar uitspreken als ik Adolf Hitler nadeed.'

Ik ben namelijk een reservevrouw. Als alle vrouwen op zijn, dan bel je mij. Mijn beste vrienden zijn mannen, ik haat winkelen en hou van praten over het ontstaan van het heelal, de nieuwe Volvo XC70 en de lippen van Angelina Jolie. En toch ben ik de aangewezen vrouw om jou door deze negen maanden heen te slepen. Want ik weet hoe het is. En mijn ervaring is dat je daar het meeste aan hebt. In Krijg nou tieten staan de verhalen van een vriendin die je zelfvertrouwen kan geven, alleen al vanwege dit simpele feit: een kind krijgen is geen kattepis. Maar als ik het kan, kan jij het zeker.'

Een bijzonder grappig boek zeker als je zwanger bent (of wil worden), ook voor je partner!

Zwemmen in Bagdad

Tom Kleijn waargebeurd

Nova-verslaggever Tom Kleijn maakte in 2002 zijn eerste reis naar Irak. Het regime van Saddam is dan nog volledig intact, maar in de verte dreigt oorlog. In 2008, als Kleijn er voor de tiende keer is, staat het land in brand: ondanks de berichten dat het eindelijk beter gaat, sterven honderden mensen per week. Journalisten en hulpverleners durven het land niet meer in. Kleijn sprak met honderden Irakezen. Van vice-premierTariq Aziz, het gezicht van het regime, tot soldaten in het Irakese leger. Van de eerste democratisch gekozen president van Irak, Jalal Talabani, tot de opstandelingen in Fallujah. Hij sprak ook met Amerikaanse soldaten, reisde naar het zuiden, waar Nederlandse militairen vrede en veiligheid moesten brengen, en deed als eerste ter plekke onderzoek naar het dodelijke schietincident met marinier Eric O.In dit boek vertelt hij levendig en met veel gevoel voor detail over zijn werk onder steeds extremere omstandigheden over de dreiging, het smeergeld, de ontwrichting, en over het dagelijks leven van gewone Irakezen.

Ik stond laatst voor een poppenkraam

Waargebeurd

Lucie Mosterd is de moeder van Maria Mosterd, de schrijfster van het aangrijpende 'Echte mannen eten geen kaas', waarvan inmiddels 160.000 exemplaren werden verkocht. Eén ding is zeker: haar schrijftalent heeft Maria niet van een vreemde. 'Ik stond laatst voor een poppenkraam' is het bloedstollende verslag van de strijd van een moeder om het leven van haar dochter.

Als Maria op twaalfjarige leeftijd voor het eerst op de fiets naar de middelbare school vertrekt, zwaait haar moeder Lucie haar weemoedig uit. Haar kleine meisje wordt groot. Tegelijkertijd is ze blij voor Maria, die vol verwachting een nieuwe fase in haar leven begint. Wat Lucie niet weet, is dat Maria die dag al Manou zal ontmoeten, de loverboy die haar leven in een hel zal veranderen.

De Kelderkinderen

Het gruwelijke verhaal achter de zaak Fritzl

Oostenrijk, Amstetten, 27 april 2008: De 73-jarige Josef Fritzl wordt opgepakt. Hij bekend dat hij zijn dochter Elizabeth 24 jaar gevangen hield in een kelder onder zijn huis. Hij verwekt zeven kinderen bij haar, van wie er drie bovengronds bij hem en zijn vrouw opgroeien, drie bij hun moeder in de kelder wonen en een door gebrek aan verzorging overlijdt. De feiten zijn even schokkend als duidelijk, maar roepen talloze vragen op in de internationale pers. Hoe kun je een kelder bouwen waar je mensen gevangen houdt, zonder dat ook maar iemand dat merkt; zelfs je eigen vrouw niet? Wat doet het lichamelijk en geestelijk met je als je jarenlang zonder daglicht in een kelder leeft? Zijn de kinderen die bovengronds door hun 'opa' werden opgevoed er beter aan toe dan de kinderen die in de kelder bij hun moeder leefden? Kunnen Elisabeth en haar kinderen ooit een normaal gezinsleven leiden?

De methode Coue Teuntje Klinkenberg

Teuntje Klinkenberg is zeventien waneer haar moeder Tineke overlijdt. Puberend moet ze zich zien te redden in een wereld van volwassenen, en met haar vader Wim, die meer met de wereldpolitiek lijkt begaan dan met zijn dochter. Ook bij haar grootmoeder Mémé, de moeder van Tineke, kan ze haar hart niet luchten, want die leeft al haar hele leven volgens een beproefde methode: het verdringen en onbesproken laten van verdriet.

‘Het is niet alleen een zeer persoonlijk relaas van haar strijd tegen borstkanker geworden, maar ook een aangrijpende kroniek van een familie, van drie generaties vrouwen.’ Het Parool